عکاسی تئاتر از سیر تا پیاز

عکاسی تئاتر

آیا میدانستید عکاسی تئاتر با سبک های مختلف عکاسی حتی پرتره تفاوت دارد؟

اگر شماهم جزو افرادی هستید که کنجکاو این حرفه هستید، می‌توانید این مقاله را دنبال کنید و لذت ببرید.

پیشینه ای از عکاسی تئاتر

نزدیک به سالیانی است که منتقدان و علاقه‌مندان به نمایش های زنده به این موضوع می‌اندیشند که آیا این حرفه یک عکاسی مستند است یا  هنری است که جزوی از بازی بازیگر و نمایش را به دیگران نشان می‌دهد و در آن حسی زنده وجود دارد که به بیننده القا می‌شود.
پیش از آنکه بخواهیم تکلیفی را مشخص کنیم باید بگویم که همیشه حس و حالی که عکس به بیننده القا می‌کند نوعی حس و حال درونی عکاس است که در عکس بازتاب پیدا خواهد کرد.
عکس را می‌توان از زوایای گوناگونی بررسی کرد و حس و احوال های متفاوت و فردی و شخصی از آن گرفت.
تاریخ عمر عکاسی تئاتر در ایران برابر است با تاریخ ورود عکاسی و هنر آن در ایران. همانگونه که حتی در دوران قاجار هم مشاهده بنماییم، چندین عکس از صحنه های روحوضی و تئاتر های دوره ی قاجار باقی است که بیشترشان نگاهی مستند و مردم شناسی دارند.
اما بعد از چندی که منتقدانی روی کار آمدند، به سختی می‌توانستند روحی زنده در عکاسی تئاتر مشاهده بنمایند چرا که اعتقاد داشتند تصویری زنده اگر توسط یک ماشینی مانند دوربین به ثبت برسد، دیگر حس و حال خود را نخواهد داشت.

عکاسی تئاتر رو حوضی

 

برای گرفتن تصویر استاندارد از نمایش کمی بیشتر بدانیم

 عکاسی تئاتر چگونه و چطور انجام می‌شود؟
در جواب باید گفت عکاسی تئاتر درست کمی بعد از پدید آمدن دوربین عکاسی و فرایند عکس گرفتن به روی کار آمد که گاها و معمولا این عکس ها در ابتدایی ترین روزهایی که عکاسی تئاتر به روی کار آمده بود، برای تبلیغات تئاتر بر روی روزنامه ها و مجلات به شکل سیاه و سفید یا همان آنالوگ به کار می‌رفت و چاپ می‌شد.
بعد از آن که کمی بازار تئاتر رونق خاص خود را در کشور های توسعه یافته ی امروزی پیدا کرد، عکاسی از سبک و سیاق خبری خود تقریبا درآمد. هرچند که باز عکاسی تئاتر به دو گروه مجزا از عکاسان تقسیم شد. عکاسانی که برای مطبوعات از آن تئاتر مشخص عکاسی می‌نمودند و عکاسانی که برای همان گروه تئاتر کار می‌کردند و از صحنه های آن عکاسی می‌نمودند.
امورزه در عکاسی تئاتر هنوز هم این دسته بندی وجود دارد چرا که ممنوعیت عکاسی شخصی در سالن های تئاتر و سینما در بین افراد جا افتاده و تنها کسانی که حق عکاسی دارند، عکاسان مشخص هستند.
در کل عکاسی تئاتر باید بگونه ای باشد که زیباترین و مهم ترین لحظات تئاتر و اجرای زنده به ثبت برسد و به بیننده ی عکس حسی درست القا شود.

عکاسی تئاتر

عکاسی تئاتر، کاری آسان یا سخت؟

ثبت عکسی دقیق و منظم از تک تک بازیگران و صحنه در تئاتر، می‌تواند کاری دشوار باشد. همچنین که در هنگام اجرای نمایش، شاید عکاس با نور مورد نظر و دلخواه خود رو به رو نباشد. برای همین است که بسیاری از گروه های تئاتر بزرگ و معروف عکاس و یا عکاسان خود را دارند، در یکی از روزهای تمرینشان عکس های مورد نظر را میگیرند اما برخی دیگر شاید این امکان را نتوانند داشته باشند. در هر دو صورت باید در روزهای اجرا نیز بخشی از تصاویر گرفته شود که ممکن است کمی کار سخت شود.
سختی کار عکاسی تئاتر در آن خواهد بود که عکاس باید پویایی بازیگر تئاتر را بر روی صحنه در یک چهارچوب مستطیل عکس در بیاورد به طوری که تمامی اجزا در قالبی ثابت ایستاده باشند و هیچ حرکتی باعث برهم خوردگی این اجزا نشود.
نکته ی دیگر این خواهد بود که عکس ها نباید بدون حس باشند. عکس ها باید سرزنده و پویایی بازیگر را در خود نشان دهند. عکاس باید مدام در حال چرخش باشد چرا که با یک جا نشستن نمی‌تواند از تمامی زوایای صحنه استفاده ی کامل را ببرد.
یکی از کارهایی که عکاسان می‌توانند برای سهولت کار خودشان از آن استفاده نمایند، لیست کردن شات ها و پلان ها و صحنه هایی است که ممکن است با آن رو به رو شوند چرا که تئاتر یک اجرای زنده است و اگر عکاسی برای عکاسی تئاتر به طول کامل آماده نباشد، ممکن است نتواند کار خود را با موفقیت پیش ببرد.

نورپردازی در عکاسی تئاتر چگونه خواهد بود؟

یکی از مشخصه های مهم عکاسی، نور است. اما در هر صحنه ی تئاتر، نور یکسان و کامل نخواهد بود. پس تنها نکته ای که می‌تواند کمک به عکاسان  بکند، عکس گرفتن و تمرین در محیط های تاریک است.
نکته ی دیگر بازتاب نوری که از بالا بر روی اشیای صافی مانند ظروف، لیوان ها و سطح های آینه ای است که این نور می‌تواند کمکی به عکاسان بکند اما باید حواسشان باشد تا عکس را خراب نکند.

نکاتی کلیدی برای عکس گرفتن از بازیگران و صحنه

پیش تر سختی های این هنر را برای شما بازگو نموده‌ایم. حال باید بگوییم هنرمندی که با این همه مشکل می‌تواند مواجه باشد، چه نکاتی را می‌تواند در نظر بگیرد که کمتر دچار سختی شود؟
یکی از این نکات آماده کردن وسایلی است که مهم و ضروریست و نمی‌تواند در زمان کمی که دارد آنها را به خوبی آماده کند پس می‌تواند از قبل از شروع اجرا تمامی اجزا را کنار خود و به صورت آماده داشته باشد.
پوشیدن لباس تیره یکی دیگر از نکاتی است که در عکاسی تئاتر باید در ذهن عکاس جای گیرد چرا که او در میان تماشاچیان است و باید به نوعی در تاریکی بماند و با سایه ها ترکیب شود تا مزاحمتی برای دیگر تماشاچیان یا بازیگران ایجاد ننماید. همچنین پوشیدن کفش های راحتی است که صدای آزار دهنده ای ایجا ننماید.

نکات دیگر مربوط به لنزها و فلش های دوربین است که نباید بازتابی اذیت کننده داشته باشد که مزاحمتی ایجاد ننماید.

 

اگر شماهم تجربه ای از این هنر دارید، نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *